Dynamic workflows in Claude Code: grote taken opdelen (2026)

Dynamic workflows laten Claude Code een grote opdracht zelf opdelen, parallel uitvoeren en daarna verifiëren. Gebruik deze functie voor omvangrijke, goed af te bakenen klussen en kies voor één gewone sessie als de wijziging klein of sterk sequentieel is.

In het kort

Een dynamic workflow bestaat uit een plan, meerdere parallelle agents en een gezamenlijke verificatieronde.
Je vraagt Claude Code in gewone taal om een workflow te maken voor een duidelijk omschreven opdracht.
Met /workflows bekijk je actieve en afgeronde workflow-runs.
De instelling voor workflowgrootte is een richtlijn, geen harde bovengrens.
Parallel werken is niet hetzelfde als veilig opleveren. Tests, diffcontrole en menselijke beoordeling blijven nodig.
Anthropic introduceerde dynamic workflows als research preview. De actuele documentatie noemt ondersteuning vanaf Claude Code 2.1.154 op betaalde plannen, via de Anthropic API en via ondersteunde cloudproviders.

Ben je nog niet vertrouwd met de terminaltool zelf? Begin dan bij Claude Code gebruiken. Wil je vooral een terugkerend bedrijfsproces automatiseren in plaats van een codebase veranderen, lees dan ook AI-workflows automatiseren.

Wat is een dynamic workflow?

Een dynamic workflow is een coördinatielaag in Claude Code voor taken die te groot zijn voor één lineaire werksessie. Claude maakt een plan, verdeelt werk over agents die afzonderlijke onderdelen onderzoeken of uitvoeren en brengt hun resultaten weer bij elkaar. Daarna kan de workflow de gecombineerde uitkomst toetsen aan de eisen die je vooraf hebt meegegeven.

Anthropic introduceerde dynamic workflows in mei 2026 als research preview. Het oorspronkelijke voorbeeld was een migratie op codebasisschaal waarbij veel onderdelen parallel konden worden onderzocht en aangepast. De actuele documentatie noemt ondersteuning vanaf Claude Code 2.1.154 op alle betaalde plannen, via de Anthropic API en via ondersteunde cloudproviders. Op Pro schakel je de functie in via de rij Dynamic workflows in /config.

In latere Claude Code-releases kwamen daar onder meer een instelling voor workflowgrootte, duidelijkere runinformatie en uitgebreidere ondersteuning voor geneste agents bij.

Dat betekent niet dat elke grote prompt automatisch een goede workflow oplevert. De kwaliteit van de verdeling hangt sterk af van je opdrachtcontract: wat moet er veranderen, wat mag er niet veranderen, hoe worden agents van elkaar gescheiden en welke objectieve controles bepalen of het werk klaar is?

Wanneer is een dynamic workflow zinvol?

Een dynamic workflow past goed bij een opdracht met meerdere zelfstandige werkstromen, bijvoorbeeld:

een frameworkmigratie met afzonderlijke pakketten of applicaties;
een brede testuitbreiding waarbij agents verschillende modules bezitten;
een repository-audit met aparte sporen voor architectuur, toegankelijkheid en beveiliging;
een documentatie-update over veel functies met één gezamenlijk stijlcontract;
een refactor waarbij analyse, implementatie, regressietests en review parallel kunnen lopen.

Gebruik liever één sessie of enkele gewone subagents wanneer:

één bestand of één functie centraal staat;
elke stap afhankelijk is van de volledige uitkomst van de vorige stap;
meerdere agents voortdurend dezelfde regels code zouden moeten aanpassen;
de opdracht nog geen duidelijke acceptatiecriteria heeft;
de gevolgen niet veilig met tests of andere controles zijn vast te stellen.

Parallelisme bespaart alleen tijd wanneer werk echt te scheiden is. Vijf agents die allemaal hetzelfde configuratiebestand wijzigen leveren meestal meer integratiewerk op dan één zorgvuldig aangestuurde agent.

Stappenplan: je eerste dynamic workflow

Stap 1: werk Claude Code bij

Controleer eerst of je een recente Claude Code-versie gebruikt:

claude update

Start Claude Code daarna in de hoofdmap van het project:

cd /pad/naar/je-project
claude

De functie is als research preview uitgebracht en verandert geregeld. Gebruik minimaal Claude Code 2.1.154; voor de middelgrote standaardrichtlijn uit versie 2.1.219 heb je die nieuwere versie nodig. Lees ook de wijzigingen in Claude Code 2.1.219 en 2.1.220. Zie je op Pro geen workflowfunctie, open dan /config en schakel Dynamic workflows in. Controleer bij andere accounts ook de officiële documentatie en changelog.

Stap 2: leg de veilige uitgangssituatie vast

Voordat je werk verdeelt, moet de uitgangssituatie reproduceerbaar zijn:

Controleer git status.
Bewaar bestaand gebruikerswerk.
Noteer de commando's voor tests, lint en build.
Leg vast welke mappen binnen en buiten scope vallen.
Benoem acties die niet mogen gebeuren, zoals pushen, deployen of databasewijzigingen.

Een workflow kan veel wijzigingen tegelijk produceren. Een schone branch en controleerbare baseline maken het verschil tussen snel integreren en achteraf reconstrueren wat er is gebeurd.

Stap 3: schrijf een opdrachtcontract

Een bruikbare workflowprompt bevat minimaal:

Doel: het concrete resultaat dat moet bestaan.
Scope: bestanden, pakketten of routes die wel mogen wijzigen.
Grenzen: bestanden en externe systemen die niet mogen worden aangeraakt.
Verdeling: welke werkstromen onafhankelijk kunnen lopen.
Acceptatiecriteria: tests, lintregels, builds en functionele controles.
Integratie: wie gedeelde bestanden beheert en hoe conflicten worden voorkomen.
Oplevering: welk bewijs je wilt zien voordat de workflow klaar is.

Voorbeeld:

Maak hiervoor een dynamic workflow.

Doel: migreer de drie frontendpakketten naar de nieuwe formuliercomponent.
Scope: apps/admin, apps/portal en packages/forms.
Niet wijzigen: database, deploymentconfiguratie en authenticatie.

Laat per app één agent werken. Laat een aparte agent de gedeelde component
en tests beheren. Geen twee agents mogen hetzelfde bestand wijzigen.

Klaar wanneer typecheck, unit tests en productiebuild groen zijn.
Rapporteer daarna gewijzigde bestanden, resterende risico's en het bewijs
per acceptatiecriterium. Niet committen, pushen of deployen.

Deze prompt schrijft niet voor hoeveel agents Claude moet gebruiken. De workflow kan de verdeling aanpassen aan de echte codebase, terwijl je grenzen en kwaliteitslat vast blijven staan.

Stap 4: laat eerst onderzoeken en plannen

Vraag de workflow om onbekende delen eerst te inventariseren. Een agent kan bijvoorbeeld de huidige componenten in kaart brengen, terwijl een andere de testdekking onderzoekt. Laat Claude pas implementeren nadat afhankelijkheden, gedeelde bestanden en risicogebieden zichtbaar zijn.

Dit is vooral belangrijk bij een migratie. Als drie agents pas tijdens het bewerken ontdekken dat alle apps dezelfde helper importeren, ontstaat onnodig dubbel werk. Een korte verkenningsronde maakt de eigendomsgrenzen scherper.

Stap 5: controleer de run

Open tijdens of na de uitvoering het workflowoverzicht:

/workflows

Controleer daar niet alleen hoeveel agents actief zijn. Kijk vooral of:

elke agent een afgebakende opdracht heeft;
belangrijke afhankelijkheden niet tussen twee agents vallen;
meerdere agents niet hetzelfde bestand bezitten;
een vastgelopen werkstroom de rest niet ongemerkt blokkeert;
de verificatie nog aansluit op de oorspronkelijke acceptatiecriteria.

Recente Claude Code-versies bieden via /config een richtlijn voor de omvang van dynamic workflows. Volgens de release van 24 juli 2026 is de actuele standaard een middelgrote workflow die doorgaans op minder dan vijftien agents mikt. Die keuze is adviserend en geen harde limiet, dus beoordeel de werkelijke run in plaats van alleen de instelling.

Stap 6: laat centraal verifiëren

Laat een aparte integratie- of verificatiestap de gecombineerde wijzigingen controleren. Minimaal:

bekijk de volledige diff;
draai de relevante tests;
draai lint, typecheck en build;
zoek naar onbedoelde wijzigingen buiten scope;
controleer beveiliging, foutafhandeling en toegankelijkheid waar relevant;
laat mislukte controles herstellen en opnieuw uitvoeren.

Vraag om concreet bewijs. "De tests zien er goed uit" is geen bewijs. Een exitcode, aantal uitgevoerde tests en een korte samenvatting van de gecontroleerde gebruikersroute zijn dat wel.

Voor hulp bij een goede instructiestructuur kun je de principes uit goede prompts maken gebruiken. Vergelijk je verschillende programmeerassistenten, bekijk dan ook ChatGPT voor code schrijven.

Zo verdeel je werk zonder conflicten

De veiligste verdeling is eigendom per map of component. Geef één agent bijvoorbeeld apps/admin, een andere apps/portal en een derde alle aanpassingen in packages/forms. Laat gedeelde configuratie door één integratieagent beheren.

Een tweede bruikbare verdeling is per fase:

onderzoek;
plan en contract;
implementatie per module;
integratie;
verificatie.

Maak fasen alleen parallel als ze niet van elkaars uitkomst afhangen. Tests voor een stabiele bestaande interface kunnen tegelijk met een implementatie worden voorbereid. Een migratiescript dat het definitieve datamodel nodig heeft, moet wachten tot dat model is vastgesteld.

Grenzen en risico's

Dynamic workflows maken coördinatie schaalbaarder, maar nemen deze beperkingen niet weg:

Research preview: commando's, beschikbaarheid en gedrag kunnen veranderen.
Gedeelde aannames: agents kunnen dezelfde onjuiste aanname overnemen uit je opdracht of repository.
Integratieconflicten: parallelle wijzigingen kunnen technisch correct zijn en toch samen botsen.
Meer uitvoering: extra agents gebruiken meer model- en toolcapaciteit. Beperk de workflow tot werk dat echt parallel voordeel heeft.
Externe effecten: een agent met toegang tot deployment, cloudtools of productiedata kan daar acties uitvoeren binnen de verleende rechten.
Onvolledige verificatie: groene unit tests bewijzen niet automatisch dat architectuur, privacy of gebruikersgedrag klopt.

Zie voor toegangsgrenzen en sandboxing de aparte gids Claude Code veilig instellen. Zolang dat concept nog niet is gepubliceerd, biedt AI veilig gebruiken een bredere basis.

Veelgemaakte fouten

Meteen om zoveel mogelijk agents vragen

Meer agents zijn geen kwaliteitsdoel. Begin bij zelfstandige werkpakketten en laat het benodigde aantal daaruit volgen.

Geen eigenaar voor gedeelde bestanden aanwijzen

Een package-lock, centraal typebestand of routerconfiguratie wordt snel een conflictpunt. Geef zo'n bestand één eigenaar of reserveer het voor de integratiefase.

Alleen het eindresultaat beoordelen

Controleer ook het plan, de grenzen en tussenresultaten. Een workflow kan een verkeerde route zeer efficiënt uitvoeren.

Vage verificatie accepteren

"Controleer of het werkt" is te open. Noem de exacte commando's en gebruikersroutes die aantoonbaar groen moeten zijn.

Productieacties niet expliciet uitsluiten

Als pushen, deployen, mailen of data wijzigen niet bij de opdracht hoort, zet die grens in de prompt en borg hem waar mogelijk met permissions.

Een research preview als stabiel proces behandelen

Leg je workflow niet vast op basis van één oude UI of een exact aantal agents. Controleer bij belangrijke runs de officiële release notes en documentatie.

Veelgestelde vragen

Wat zijn dynamic workflows in Claude Code?

Dynamic workflows laten Claude Code een grote opdracht plannen, verdelen over meerdere agents en de resultaten daarna samenvoegen en verifiëren.

Hoe start ik een dynamic workflow?

Beschrijf het doel, de grenzen en de verificatie-eisen en vraag Claude Code vervolgens expliciet om voor die opdracht een dynamic workflow te maken.

Kan ik zien welke workflows actief zijn?

Ja. Met het commando /workflows open je het overzicht van workflow-runs en de agents die eraan werken.

Hoeveel agents gebruikt een dynamic workflow?

Dat verschilt per taak en instelling. De workflowgrootte in /config is een richtlijn en geen harde limiet, dus controleer altijd de actuele run.

Vervangt een dynamic workflow een code review?

Nee. Laat tests en controles uitvoeren, maar beoordeel zelf de diff, architectuurkeuzes, beveiligingsgevolgen en uiteindelijke merge.

Wanneer gebruik ik gewone subagents in plaats van een dynamic workflow?

Gebruik gewone subagents voor enkele duidelijk gescheiden deeltaken. Kies een dynamic workflow als Claude de planning, parallelle uitvoering en gezamenlijke verificatie van een grote opdracht moet coördineren.

Bronnen

Dit artikel is inhoudelijk gecontroleerd op 28 juli 2026 aan de hand van primaire bronnen: